Blauwe brieven en bloedende blaren

Nu de selecties volop bezig zijn, zou ik bijna vergeten dat een studentenroeivereniging ook nog bestaat uit meer dan roeien. Wat zeg ik? Het is zo veel omvangrijker dan dat! Borrels, skivakantie, een reis naar Venetië, het gala…Waar kies je voor als je je aansluit bij een studentenroeivereniging? Wil je roeien en lekker blijven borrelen? Stort je je helemaal op commissies? Wil je uiteindelijk het bestuur in? Of laat je toch het bier en de wijntjes graag staan om de eer te mogen ervaren toegeroepen te worden tijdens een wedstrijd als de Varsity?DSC_0251

Omdat ik zo druk ben met outdoor, indoors, ergometertrainingen en boottrainingen was ik verrast toen ik een blauwe envelop met mijn naam in zilveren inkt op mijn bureautje zag liggen. “O, ja, het gala!” Berucht zijn de gala’s van studentenroeiverenigingen, waar dames door de heren worden uitgenodigd door middel van een uitnodiging op blauw papier, in zilveren letters. Als je als dame gecharmeerd bent van de heer, kan je hem beantwoorden door hem een roze brief te schrijven met gouden inkt, waarin je hem uitnodigt op de thee. Serveert een dame koekjes bij de thee, dan mag de heer blij zijn met haar gezelschap tijdens het gala. Serveert een dame appeltaart met slagroom, dan mag de heer meer verwachten dan  alleen een gala in haar gezelschap…

En voor de onthulling van het thema van zo’n gala is er natuurlijk een borrel! Een borrel waar je met de hele vereniging naar toe gaat, zodat je het gala maar goed mag beginnen, met een andere goudgele substantie dan inkt. Verderop in het jaar zullen nog veel borrels volgen, er zal een skireis zijn, er gaat een deel van de comporoeiers naar Venetië om daar de Vogalonga te starten. Allemaal dingen die je mist als je wordt geselecteerd. Als selectant op skivakantie gaan wordt ook niet gewaardeerd, want wat als je geblesseerd raakt?

Hoe is het nou om al die leuke dingen te moeten opgeven? Voor mij hebben de borrelafspraken in mijn agenda gewoonweg plaatsgemaakt voor trainingen. Maar zo simpel ligt het niet voor iedereen. Tijdens het interview met Joost kwam ik er al gauw achter dat hij het borrelen niet zou missen, omdat hij vanuit zijn jeugdroeiercarrière gewend was om niet uit te gaan en niet te drinken en omdat hij het belangrijker vindt om op topniveau te presteren. Marthe dacht er al anders over, die zag haar studentenroeitijd wel gepaard gaan met de nodige borrels. En Sophie, die helemaal niet wilde wedstrijdroeien? Zij had er best moeite mee om uiteindelijk de keuze te maken dat alles te laten gaan en zich volledig op één ding te focussen….roeien. Vincent heeft zowel genoten van het wedstrijdroeien als de borrels en het coachen. Iedereen maakt andere keuzes en wat je ook kiest, een studentenroeivereniging heeft veel te bieden. Ik had mijn competitie-periode voor geen goud willen missen. Een seizoen lang roeien en ook nog eens alle roeifeesten op de verschillende verenigingen in Nederland meemaken, het was een toptijd! Daarin had ik wel het geluk deel te zijn van een fanatieke ploeg, die ondanks alle feestjes wel genoeg wilde trainen en hoog is geëindigd in de NOOC.

DSC_0244-2Dus of het nou de blaren op mijn handen zijn die eindelijk beginnen te komen nu het selecteren of de brandblaren op mijn voeten, van het afwisselend springen, sprinten, squatten en lungen van de vele outdoor- en indoortrainingen…Ik heb het ervoor over! Toch is het maar goed dat een studentenroeivereniging als de mijne niet alleen bestaat uit trainen en wedstrijdroeien.

DSC_0740

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s