De selectieperiode

DSC_0242
De afroeiperiode is voorbij, de dassen zijn verdiend en gedoopt en de selecties zijn begonnen. Zoals het een studentenroeivereniging betaamt, heeft ook mijn vereniging haar leden de afgelopen weken volop aangemoedigd om in grote getallen te gaan selecteren. Het gevolg? Nog niet eerder hebben zó veel eerstejaars zich aangemeld voor de selecties. Een recordaantal, waarvoor hulde…Dat is immers waar het uiteindelijk om draait, het roeien. Elke studentenroeivereniging wil bekend staan om haar prestaties op roeigebied. Een goed draaiend bestuur is onmisbaar, ondernemende commissieleden zijn een pré, competitieroeiers horen er ook bij, maar de wedstrijdroeiers zetten de vereniging op de kaart.

De eerste vijf weken bij een studentenroeivereniging zijn er voor de afroeiers om hun vereniging te leren kennen en om een basishaal onder de knie te krijgen. De afroeiwedstrijden zijn geroeid en de leden die de vijf weken hebben afgemaakt hebben hun das verdiend. *Bij minder corporale verenigingen, zoals bijvoorbeeld A.U.S.R. Orca ziet zo’n afroeiperiode er anders uit en wordt er niet om een das gezwoegd. Daar maken aspirant-eerstejaars na hun afroeiperiode een examen, waarin ze vragen beantwoorden over het bestuur van hun vereniging, onderdelen uit de boot, vaarregels, etc. Als ze dat examen succesvol maken krijgen ze een certificaat en zijn ze officieel lid.

Dan is het moment daar, de selectieperiode. Wat houdt zo’n selectieperiode in? Bij elke vereniging verschilt een selectieperiode, maar in principe bestaat deze periode uit een afwisselend aantal trainingen, zoals outdoortrainingen, indoortrainingen, boottrainingen en ergometertrainingen die wekelijks in intensiteit toenemen. Na het verstrijken van de eerste paar weken is er een eerste selectiemoment. Degenen die genoeg potentie hebben en daarbij volledige inzet hebben getoond blijven over. De selecties kunnen dan pas echt beginnen…Wie heeft er de beste ergometertijd? Wie gaat er technisch het meest vooruit? Pas je wel binnen de groep? Waar word je eigenlijk allemaal op beoordeeld?

DSC_0253Om een iets persoonlijkere note toe te voegen: hoe ervaar ik de selecties? Tijdens de afroeiperiode keek ik onwijs uit naar de selecties, ik dacht: ‘roeien in goede boten, met mensen die allemaal net zo graag willen als ik en hoogstwaarschijnlijk al redelijk fatsoenlijk kunnen roeien’. Zó veel aanmeldingen voor de selecties brengt echter ook nadelen met zich mee. Iedereen wordt bij elkaar gegooid en dat merkte ik tijdens de eerste training van de selecties. Omdat niet iedereen evenveel ervaring heeft opgedaan tijdens de afroeiperiode was de samenhang in de boot ver te zoeken. Het was één van de eerste trainingen waarbij ik het plezier in het roeien heel diep vanuit mijn tenen moest halen. Na de training besloot ik mijn verwachtingen volledig overboord te gooien en onbevangen naar de tweede training te gaan. Ik had geluk en een geslaagde training was het resultaat. Één van de allerbelangrijkste dingen in het roeien is namelijk je mentaliteit.

En die mentaliteit, daar wordt beroep op gedaan. Niet één keer per week, maar vier keer per week. Ikzelf beleef mijn moeilijkste momenten tijdens ergometertrainingen. Stel je maar eens voor dat je op een ergometer gaat zitten en de opdracht krijgt om drie keer tien minuten volluit te gaan. Ik begin krachtig en zie de tijd omlaag gaan. De eerste vijf minuten zijn voorbij, ‘ik ben al over de helft’, schiet er door me heen. Zo praat ik mezelf door de eerste tien minuten, waarbij ik de laatste twee minuten nog net iets meer geef. Dan krijg je vijf minuten om uit te hijgen en bij te komen. De tweede tien minuten worden zwaarder…‘wanneer passeer ik eindelijk die 4:59?’ De tijd lijkt langzamer weg te tikken en de laatste twee minuten van deze shift is het al lastiger om nét iets meer te geven. ‘Maar ik moet!’ praat ik mezelf in, want die tijd moet en zal lager zijn dan de eerste tien minuten. Dit keer lijken de vijf minuten rust na vijf tellen al om te zijn. De laatste tien minuten voert een andere stem de boventoon. ‘Waarom doe ik dit?’ en andere ongewenste gedachtes schieten door mijn hoofd. Op zo’n moment is het zaak dat je die stem smoort en jezelf vertelt waarom je het wil. ‘Omdat ik niet opgeef!’ ‘Omdat ik in de eerstejaars 8 wil komen.’

DSC_0247
Om dat doel te bereiken heb ik mijn levensstijl aardig aangepast. Ik behoorde niet tot de meest georganiseerde types, ongeregeld slapen en eten was voor mij meer regel dan uitzondering. Nu ik op elke training het beste eruit wil halen, houd ik meer rekening met mijn slaap- en eetritme. Ik eet geregelder en gezonder en ik leef bewuster. Toen ik het afgelopen WK Roeien op de Bosbaan rondliep was er een standje met allerlei boeken over roeien. Ik heb daar het boek #Supersnel herstel aangeschaft, geschreven door Janneke van der Meulen, een toproeister die in het boek allerlei tips en tricks geeft over gezond eten en leven voor (top-)sporters. Samen met de tips uit het boek en aanwijzingen die ik van coaches of vrienden krijg, probeer ik het maximale uit mijzelf te halen.

Niet iedereen die gaat selecteren is er zo serieus mee bezig. Veel mensen selecteren mee omdat ze beter willen leren roeien of omdat ze willen zien hoe ver ze komen. Sommigen daarvan komen er gaandeweg achter dat ze toch vol voor de wedstrijdacht willen gaan. En er zijn ook mensen die het idee hadden dat ze nooit of te nimmer wedstrijd zouden gaan roeien, de selectieperiode drinkend en rokend ingaan en uiteindelijk als enige eerstejaars de Amstelbeker starten!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s